Co to jest Fizjoterapia?

Fizjoterapia jest integralną częścią obszaru nauk medycznych. Jest to nauka o metodach leczenia środkami naturalnymi, opartymi na różnych formach energii fizycznej, występującej w środowisku człowieka, takich jak ruch, bodźce termiczne, kinetyczne, mechaniczne, elektryczne, świetlne oraz chemiczne. Według definicji Światowej Konfederacji Fizjoterapii (World Confederation for Physical Therapy – WCPT) „Fizjoterapia” oznacza świadczenie usług wobec jednostek lub populacji osób, mających na celu rozwijanie, utrzymywanie i przywracanie im maksymalnych zdolności ruchowych i funkcjonalnych. Usługi te mogą być świadczone tylko przez fizjoterapeutę, lub pod jego kierunkiem i nadzorem. WCPT jasno określa, że w ramach swoich usług fizjoterapeuta posiada kompetencje do badania, oceniania, ewaluacji, diagnozy funkcjonalnej, prognozy, programowania postępowania, a także przeprowadzenia powtórnej oceny pacjenta na potrzeby prowadzonego procesu terapeutycznego.
W Polsce wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu w sposób bezpośredni świadczeń zdrowotnych, usług o charakterze społecznym (i jest to zgodne z treścią Art. 18d ust. 1, pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej; Dz. U. nr 91 poz. 408 z późniejszymi zmianami – „osoba wykonującą zawód medyczny to osoba, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do udzielania świadczeń zdrowotnych, oraz osoba legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny”.                 Fizjoterapia jako dyscyplina zajmująca się likwidacją skutków lub łagodzeniem procesów chorobowych i ich następstw, zapobieganiem im oraz przywracaniem sprawności człowieka w ciągu całego jego życia, umiejscowiona jest w obszarze nauk medycznych. Ze względu na swój charakter, związany z metodycznie prowadzonym procesem rozwijania, utrzymywania i przywracania maksymalnych zdolności ruchowych i funkcjonalnych człowieka, czerpie także z nauk o kulturze fizycznej, nauk behawioralnych i społecznych (psychologicznych, pedagogicznych i socjologicznych). Uczestnicząc natomiast w systemie ochrony zdrowia i stymulując zachodzące w nim reformy korzysta z dorobku nauk ekonomicznych i nauk o zarządzaniu oraz o zdrowiu publicznym. Fizjoterapia ma ścisły związek z bioetyką, zwłaszcza z aksjologią.

Studia z Fizjoterapii są ściśle związane z samodzielna praktyką, która wykorzystuje wiedzę z zakresu nauk podstawowych i klinicznych, na potrzeby tworzenia, wykonywania oraz weryfikacji i modyfikacji programu rehabilitacji /fizjoterapii osób z różnymi dysfunkcjami – stosownie do ich stanu klinicznego i funkcjonalnego. Wymaga to przede wszystkim wiedzy z zakresu nauk podstawowych, dotyczących teorii, metodyki i praktyki fizjoterapii oraz diagnostyki funkcjonalnej, a także umiejętności wykonywania zabiegów z fizykoterapii, kinezyterapii, procedur terapii manualnej i masażu oraz stosowanie środków, zabiegów i metod specjalnych. Badania i testy funkcjonalne są niezbędne nie tylko dla właściwego doboru środków fizjoterapii i metod terapeutycznych, ale służą także kontroli uzyskiwanych efektów fizjoterapii, co pozwala na weryfikacje oraz modyfikację podjętego programu postępowania terapeutycznego.

Czym zajmują się Fizjoterapeuci?

Fizjoterapeuci leczą dysfunkcje układu nerwowo mięśniowego, mięśniowo szkieletowego, sercowo naczyniowego i oddechowego. Najczęściej pacjenci zgłaszają się do gabinetu ponieważ:
– przebyli uraz czaszkowo-mózgowy lub wielonarządowy,
– złamali kość lub uszkodzili staw,
– mają stwierdzoną osteoporozę lub zmiany zwyrodnieniowe stawów,
– chorują na schorzenia przewlekłe typu SM, SLA, Mpd, astma.
– odczuwają ból kręgosłupa(najczęściej w odcinku lędźwiowym lub szyjnym) lub stawów obwodowych,
– przeszli udar mózgu,
– doświadczyli urazu rdzenia kręgowego,

Dawniej pacjenci trafiali do fizjoterapeuty na zalecenie lekarza ortopedy, neurologa, reumatologa. Współcześnie, coraz częściej z problemem zdrowotnym zwracają się bezpośrednio do fizjoterapeutów, którzy pracują indywidualnie, bądź stanowią część zespołu terapeutycznego razem z lekarzami, pracownikami socjalnymi i przedstawicielami innych grup zawodowych, pracujących w ramach służby zdrowia. Działalność fizjoterapeuty jest wielopłaszczyznowa, ponieważ obejmuje: fizjoterapię neurologiczną, ortopedyczną, korekcję wad postawy, specyficzną analizę i terapię dolegliwości bólowych narządu ruchu, kręgosłupa i stawów obwodowych, uzupełnianą oddziaływaniem fizykoterapeutycznym, balneoterapią.
Współcześnie fizjoterapeuci coraz częściej ukierunkowują się w swojej pracy na terapię określonego rodzaju zaburzeń. Powstają więc gabinety rehabilitacji neurologicznej, ortopedycznej, placówki specjalizujące się w terapii bólu. Nowoczesne oddziaływanie fizjoterapeutyczne oparte jest na dokładnym badaniu przed przystąpieniem do procedury terapeutycznej, a następnie monitorowaniu przebiegu usprawniania i jego ciągłym dostosowywaniu do aktualnego stanu i możliwości pacjenta.